Toda a informação sobre a aprendizagem da língua neerlandesa (holandês, flamengo) na Península Ibérica (Portugal e Espanha)

O Presente do verbo

A conjugação

Para poder conjugar um verbo neerlandês no presente, é preciso procurar em primeiro lugar o radical do verbo. É no radical do verbo que se encontra o seu significado. 99 % dos verbos em neerlandês terminam em -en. Em geral, o radical do verbo é o verbo menos -en: p.ex. o radical do verbo werken trabalhar é werk.

No entanto, para conseguir o radical do verbo temos de respeitar as regras da pronúncia e, por isso, às vezes, há uma alteração da escrita:

  • se o verbo terminar em v + c + EN, o radical = 2 v + c; p.ex. o radical do verbo kopen comprar é koop.
  • se o verbo terminar em v + 2 c + EN, o radical = v + c; p.ex. o radical do verbo zeggen dizer é zeg.
  • se o verbo terminar em -VEN, o radical acaba em -F; p.ex. o radical do verbo leven viver é leef.
  • se o verbo terminar em -ZEN, o radical acaba em -S: p.ex. o radical do verbo lezen ler é lees.

Uma vez que se sabe qual é o radical do verbo, a conjugação é fácil.
p.ex. o verbo kopen comprar:

Singular
1ª pessoa ik RADICAL koop
2ª pessoa jij RADICAL + T koopt
3ª pessoa hij zij het RADICAL + T koopt
Plural
1ª pessoa wij MESMA FORMA DO INFINITIVO kopen
2ª pessoa jullie MESMA FORMA DO INFINITIVO kopen
3ª pessoa zij MESMA FORMA DO INFINITIVO kopen

Excepções

Os verbos que têm uma conjugação irregular no presente são os seguintes:

GAAN STAAN SLAAN DOEN ZIEN WILLEN
ir estar de pé bater fazer ver querer
ik ga sta sla doe zie wil
jij gaat staat slaat doet ziet wilt
hij zij het gaat staat slaat doet ziet wil
wij gaan staan slaan doen zien willen
jullie gaan staan slaan doen zien willen
zij gaan staan slaan doen zien willen
KOMEN ZIJN HEBBEN KUNNEN MOGEN ZULLEN
vir ser/estar ter poder poder
ik kom ben heb kan mag zal
jij komt bent hebt kunt/kan mag zult/zal
hij zij het komt is heeft kan mag zal
wij komen zijn hebben kunnen mogen zullen
jullie komen zijn hebben kunnen mogen zullen
zij komen zijn hebben kunnen mogen zullen

KUNNEN PODER-ter capacidade de
MOGEN PODER-ter licença de
ZULLEN auxiliar para o futuro
ZOUDEN auxiliar para o condicional
ik zou
jij zou
hij zou
wij zouden
jullie zouden
zij zouden

Nota

  • Se um verbo for constituido por um som longo e curto e terminar em -eren, -elen ou -enen, a pronúncia da penúltima e é, ao contrário da regra, /¶ /.
  • Numa pergunta, o verbo vem antes do pronome pessoal: p.ex. Werkt hij? Ele trabalha?
  • Se o pronomes pessoais jij ou je da segunda pessoa do singular vierem depois do verbo (por exemplo numa pergunta), o verbo perde o -t final: p.ex. Jij werkt - Werk jij? Tu trabalhas - Tu trabalhas?
  • O pronome pessoal u que é tanto pronome da segunda pessoa do singular você, o senhor, a senhora, como também da segunda pessoa do plural os senhores, as senhoras, é sempre conjugado na segunda pessoa do singular, mesmo se se referir a várias pessoas: p.ex. A frase U werkt bij Philips? pode significar tanto, O senhor trabalha na Philips? como também Os senhores trabalham na Philips?.
  • Com o verbo hebben ter, o pronome pessoal u pode ser conjugado tanto na segunda como na terceira pessoa do singular: p.ex. u hebt = u heeft o senhor tem
  • Se o radical do verbo já terminar em -t, na segunda e terceira pessoa do singular não se vai juntar um outro -t: p.ex. o radical do verbo weten saber é weet, mas escreve-se je weet, hij weet e weet je?.
  • Se o radical do verbo já terminar em -d, na segunda e terceira pessoa do singular junto-se na mesma um -t apesar da pronúncia ser igual: p.ex. o radical do verbo doden matar é dood, mas escreve-se je doodt e hij doodt.
  • Em neerlandês, ao contrário do português, o verbo tem que ser sempre acompanhado por um pronome pessoal: p.ex. Queres pão? = Wil je brood?
  • Verbos impessoais (ou seja, verbos que não podem ter um pronome pessoal, como chover, nevar, etc) em neerlandês aparecem sempre acompanhados de het: p.ex. neva = het sneeuwt
  • Se houver dois verbos numa frase principal, o verbo principal vai para o fim da frase: p.ex. Ik laat (= verbo auxiliar) een huis bouwen (= verbo principal) mando construir uma casa.

Te

Os verbos que indicam uma intenção ou pretensão e que são usados como auxiliar, na sua maioria têm de ser acompanhados por te. Os verbos mais importantes deste grupo são:

Hij probeert te slapen ele tenta dormir

Hij beveelt te komen ele manda vir

Hij durft te roepen ele atreve-se a gritar

Het begint te regenen começa a chover

Hij belooft te komen ele promete vir

Hij besluit te komen ele decide vir

Hij beweert alles te weten ele pretende saber tudo

Het blijkt te sneeuwen parece que neva

Het lijkt te sneeuwen parece nevar

Hij denkt te schrijven ele pensa escrever

Hij dreigt te schrijven ele ameaça escrever

Hij hoopt te komen ele espera vir

Hij verbiedt te zingen ele proibe de cantar

Hij vergeet te schrijven ele esquece-se de escrever

Hij verlangt te komen ele espera vir

Hij vraagt te wachten ele pede para esperar

Hij vreest te vallen ele receia cair

Hij weigert te zingen ele recusa-se a cantar

Também existe a forma: om te + infinitivo do verbo principal, e corresponde ao português para + infinitivo: p.ex. Dit is om te drinken. Isto é para beber.

Certas expressões formam-se exclusivamente com om te. As mais importantes são:
van plan zijn om te tencionar, pretender

Ik ben van plan om te leren fietsen. Tenciono aprender a andar de bicicleta.

zin hebben om te apetecer

Ik heb zin om een appel te eten. Apetece-me comer uma maçã

het vervelend vinden om te achar chato

Ik vind het vervelend om op de trein te wachten. Acho chato esperar pelo comboio

het leuk vinden om te achar giro

Ik vind het leuk om Nederlands te leren. Acho giro aprender neerlandês

het belangrijk vinden om te achar importante
het noodzakelijk vinden om te achar indispensável
het interessant vinden om te achar interessante
het nuttig vinden om te achar útil

Os verbos separáveis e os inseparáveis

Certos verbos neerlandeses separam-se ao serem conjugados; são os chamados verbos separáveis. Verbos separáveis são verbos que têm o acento no prefixo. Numa frase principal põe-se o prefixo de um verbo separável no fim:

opstaan - Ik sta elke dag om 7 uur op. levanto-me todos os dias às 7

Os verbos separáveis geralmente começam pelos seguintes prefixos: af-, bij-, binnen-, in-, mee-, na-, neer-, op-, open-, tegen-, terug-, toe-, uit-, voort- e weg-.

Nem todos os verbos neerlandeses que começam por um prefixo são verbos separáveis. Há também verbos inseparáveis, ou seja, verbos que começam por um prefixo, mas que não têm o acento no prefixo e que, portanto, não se separam ao serem conjugados:

ontbijten - Ik ontbijt elke dag om 7 uur. Tomo todos os dias o pequeno almoço às 7.

Os verbos inseparáveis geralmente começam pelos seguintes prefixos: be-, er-, ge-, ver-, ont- e her-.

Os verbos que começam por um outro prefixo (aan-, door-, mis-, om-, onder-, over-, voor- e weer-) podem ser verbos separáveis ou inseparáveis. Só através da pronúncia do infinitivo é que se podem distinguir, porque os verbos que têm o acento no prefixo são separáveis, os que o não têm são inseparáveis:

aanvaarden (acento no fim) - Ik aanvaard de voorwaarden aceito as condições

aankomen (acento no prefixo) - Ik kom om 7 uur aan chego às 7

Nota

Os verbos que em alemão são separáveis geralmente também são separáveis em neerlandês.